สนามบินบันดุง

สนามบินบันดุง สนามบินเล็กๆที่แสนจะแออัด มีเครื่องบินขึ้นลง เกือบตลอดเวลา จุดเช็คอินก็ยัดเยียดกันอยู่ที่ชั้น 1 ติดกับทางเข้าที่รถจอดส่งผู้เดินทางที่จะมาใช้บริการสนามบิน ห้องพักผู้โดยสารซึ่งอยู่ชั้น2 ก็ยากที่จะหาที่นั่งได้ และไฟล้ทที่เรารอจะบินแม้แต่ที่ยืนก็ยังหายาก

แต่ยังโชคดีที่มีไวไฟอย่างดีช่วยให้คลายความอึดอัดจากการแย่งอากาศกันหายใจไปได้บ้าง

บอกลา....สี่วันในบันดุง

เนื่องจากกลุ่มของเรามีเป้าหมายข้างหน้ารออยู่อีกหนึ่งที่ ที่ชาวพุทธต้องไม่พลาดคือ Buro Budo หรือบุโรพุทโธ มหาวิหารบนเนินเขา ที่เป็นมรดกโลกของอินโดนีเซีย ซึ่งที่นี่เราก็จะไปอาศัยใบบุญจากวัดไทย(อีกแล้ว)

คณะของเราจึงต้องบอกลาบันดุงมาด้วยความอาวรณ์และซาบซึ้งในความเมตตาของพระคุณเจ้า และความเอื้อเฟื้อของเจ้าหน้าที่ ที่มาช่วยงานของวัดด้วยจิตอาสา ซึ่งพวกเขาล้วนเป็นชาวพื้นเมืองของที่นั่น แต่มีน้ำใจกับชาวไทยอย่างเราอย่างยิ่ง ดูแลเรื่องกินเรื่องอยู่ เรื่องเที่ยวให้อย่างอบอุ่น ทำให้รู้สึกเหมือนได้พักอยู่กับบ้านญาติ ต่างกันมากๆกับพักตามโรงแรมหรือรีสอร์ต

บ่ายแก่ๆแล้วได้เวลาไปกราบลาท่านเจ้าอาวาสและคณะสงฆ์ ท่านเมตตาประพรมน้ำมนต์ให้พร เจ้าหน้าที่คนขับรถตู้พาคณะของเราลัดเละไปตามถนนสายเล็กๆ เพื่อหลบหลีกจราจรติดขัดบนถนนสายใหญ่ ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าอินโดนีเซียก็รถราติดไม่แพ้เมืองไทย แม้บันดุงจะไม่ใช่เมืองหลวงของประเทศก็ตาม