มาถึงจุดจอดรถภันเตผู้นำทาง เมตตาแจกแมสค์ป้องกันกลิ่นกำมะถันซึ่งลอยคลุ้ง มาจากกลุ่มควันที่ก้นหลุมเป็นระยะๆ แต่ดูนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะไม่สนใจใส่เจ้าเครื่องป้องกันกลิ่นกันสักเท่าไร ก็ทุกคนอยากได้ภาพหน้าสวยๆกับวิวใสๆกันนี่คะ

ทางขึ้น-ลงชมปล่อง สะดวกสบายกว้างขวางปลอดภัย และรักษาทัศนียภาพที่ยังคงความเป็นธรรมชาติได้ค่อนข้างดีทีเดียว

ด้วยทางเดินรอบๆปล่องที่ยาวมาก จึงมีจุดถ่ายภาพมากมายให้ได้อ้อยอิ่งแอคชั่นกันอย่างไม่ต้องรีบร้อนแย่งชิง แม้คนจะมาก

แต่ข้อพึงสังเกต ภาพจากกล้องที่มือสมัครเล่นโดยเฉพาะป้าๆทั้งหลายเก็บกันมามากมาย มักจะไม่สวยสมใจ ทั้งที่ของจริงตรงหน้าออกสวยงาม เพราะมุ่งแต่จะจับภาพใกล้ก้นปล่องที่เป้นแอ่งน้ำสีฟ้ากันเสียส่วนใหญ่ จึงไม่เห็นความลึก แต่ไม่เป็นไร ภาพจริงในความทรงจำยังแจ่มชัดเหลือเกิน

อร่อยแบบพื้นเมือง

มื้อเที่ยงวันนี้ที่ร้านอาหารใกล้ๆ"ตังกูบัน พาราฮู " เป็น

อาหารชุด ดูหน้าตาออกอาหารเพื่อสุขภาพดีแท้ รสชาดรับ

ได้ แม้จืดไปนิด สำหรับคนชินรสจัด ที่นี่วัฒนธรรมเปิป

ด้วยมือ ยังมีให้เห็น แต่มีช้อนส้อมจัดให้สำหรับนักท่องเที่ยว

หนึ่งเซ็ตนี้เกินหนึ่งอิ่มสำหรับหนึ่งคน ในราคาที่เล็กกว่า

ปริมาณมากนัก