คนมาชมพระอาทิตย์ขึ้น เยอะอย่างไม่น่าเชื่อ เบียดเสียดกันจนน่ารำคาญ ผมเลยออกมาชมนอกตัวอาคาร ตากล้องหลายสิบนาย ประจำอยู่ตามจุดต่างๆ ส่วนใหญ่ไปออกกันอยู่ที่หน้าผา บ้างก็อยู่บนหลังคารถบ้าง ส่วนใหญ่เป็นญี่ปุ่น

ไม่นานนักพระเอกของเรา อาทิตย์ยามเช้า ส่องแสงให้ผู้คนมีเรี่ยวแรงก้าวเดินต่อ ผู้คนสีหน้าแช่มชื่นยิ้มรับวันใหม่ในสายลมหนาว แสงอาทิตย์เผยให้เห็นทิวทัศน์รอบๆเขา

แม้ว่าพระอาทิตย์จะขึ้นตรงเวลาทุกวัน สามารถดูได้จากทุกมุมโลก แต่ที่นี่ต่างออกไป ความยิ่งใหญ่และความงาม วินาทีนั้นทำให้คุณน้ำตาคลอได้เลย.... (หรือเพราะลมแรงนะ) พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว มีแม่ค้าขายของที่ระลึก โปสการ์ด ชาจ๋าย ถุงมือกันหนาว ตลาดกลับมาคึกคักอีกครั้ง ด้วยที่นี่มีหลายเชื้อชาติ บ่อยครั้งที่เจอแม่ค้าแม่ขายหน้าตาสะสวยแบบทิเบต รู้สึกตัวอีกทีเงินก็กระเด้งออกจากกระเป๋าแลกกับของที่ไม่จำเป็นเสียแล้ว

พอฟ้าสางเราจึงเพิ่งเห็นจานดาวเทียม นี่คงเป็นอีกจุดสำคัญของเมือง แม้ว่าจานดาวเทียมจะเยอะเป็นดอกเห็ด แต่วินาทีนี้ สิ่งใดที่ต้องแสงอาทิตย์ยามเช้าดูจะสวยงามไปหมด

เผยให้เห็นภูเขาลูกย่อมๆปักธงรายล้อมบริเวณ เป็นสัญลักษณ์ว่า ณ ที่นี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธ์ และกำลังก่อสร้างวัด