Review image
Review image
Review image
Review image

เราลงที่สถานี New Jalpaiguri Jn. ในเวลาสาย ไม่ไกลจากสถานีเราจับนั่งตุ๊กตุ๊กหรือออโต้ลิทชอไปที่ท่ารถในตัวเมือง มุ่งหน้าสู่หุบเขาใบชา แทบจะทั้งหมดเป็นรถ Jeep แขกยี่ห้อ force แม้จะดีไซน์เหลี่ยมๆ โลโก้คล้ายยี่ห้อมะกันชื่อดัง แต่รถสัญชาติภารตะไม่เคยทำให้ขายหน้า วิ่งตามไหล่ทางลัดเลาะขึ้นเขาสูงชันบนทางแคบๆ เห็นได้ชัดว่ารัฐบาลอินเดียใส่ใจเรื่องการท่องเที่ยว มีการปรับปรุงสภาพถนนตลอด ตอนที่เราไป ถนนยางมะตอยดำและเรียบ เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ

Review image
Review image

อ้อพูดถึงถุงยางอนามัยเลยแล้วกัน ขอแนะนำว่าให้พกติดตัวไปเลยนะครับ อย่าไปหวังเอาข้างหน้า สำหรับคู่รัก เอาไปให้เพียงพอนะครับ

ในร้านจะมีแขกวัยกลางคนนั่งอยู่ตรงกลาง ห้อมล้อมด้วยสินค้าทุกชนิด ตั้งแต่หมากฝรั่ง (ขึ้นเขาจะขาดไม่ได้) ยาเส้นยาสูบ ขนมขบเคี้ยว มาม่าแขก เครื่องดื่มต่าง ถ้าคุณชอบเครื่องดื่มนมๆ ขอแนะนำ amul ผู้ครองตลาดโลกอินเดีย หรือน้ำมะม่วง รสชาติสดชื่น Thumbup เป็น Pepsi แขก สดชื่นอย่างแรง ขนมขบเคี้ยวซื้อไปให้พอนะครับ ทางยังอีกยาวไกล เลย์รสเมจิกมาซาร่า รสจัดจ้านด้วยเครื่องเทศแขก มาม่าป่นเป็นซองๆก็เข้าท่า หายหิวได้เลย อะไรเดิมๆกลับไปกินที่เมืองไทยเถอะครับไปลองอะไรแปลกกันดีกว่า

รถ Jeep วิ่งผ่านไปหลายหุบเขาจนเราท้อ ระหว่างทางมีเมืองที่อยู่บนหุบเขาบ้าง น่าแปลกใจที่คนที่นี่เค้าอยู่กันเป็นชุมชนแออัด ท่ามกลางป่าเขาที่ล้อมรอบด้วยป่าและไร่ชา มีเมืองที่เจริญมากๆตึกรามบ้านช่องสูง 5-6ชั้นขึ้นเบียดเสียดกัน กลางเมืองมีเสาสัญญานขึ้นตระหง่าน เรานึกว่าถึง ดาร์จีลิ่งแล้วก็ยัง ผ่านเมืองแบบนี้ไปอีกหลายเมืองกว่าจะถึงดาร์จีลิ่งก็พลบค่ำเสียแล้ว